Po wigilijnej kolacji w większym, rodzinnym gronie, dzieciaki z wypiekami na twarzach bawiły się zawzięcie swoimi prezentami. Nela (3 lata) dostała od Mikołaja małą laleczkę, siedzącą w wózeczku i z butelką do mleka w wyposażeniu. Bawi się tym wózeczkiem i lalą rozemocjonowana, gada coś tam do siebie, aż tu nagle przemykający obok niewiele starszy kuzyn rzuca w jej stronę pytanie:

- Co tam masz?

Na to Nela:

- (chwila głębokiego zastanowienia) ... Takie coś. Do jeżdżenia.

Iza: prawie 5 lat. Domagała się właśnie swojej pomarańczowej Chusty-Miniaturki.

Powód: odnalezienie dawno zagubionego Bardzo Ważnego Misia (więc trzeba go wyprzytulać, bo ma zaległości).

W tle: komputer z otwartą stroną www.szkolachustonoszenia.pl

Iza do mamy, śmiertelnie poważnie:

- Wiesz, a mi nie musisz pokazywać jak się nosi w chuście... Bo dzieci przecież wiedzą takie rzeczy!

:-)

* * *

(Poniższy tekst powstał 13 czerwca 2009 i został opublikowany w formie swobodnej wypowiedzi Kingi Cherek
na forum doradczym poświęconym noszeniu w chustach w portalu parenting.pl )

* * *

Chcę Wam opowiedzieć o tym, co przydarzyło nam się w ten czwartek. Czegoś takiego jeszcze nie przeżyłam