Noszenie dziecka nie jest celem samym w sobie. Podstawową potrzebą człowieka, zwłaszcza na samym początku jego życia, jest potrzeba bezpieczeństwa. Noszenie w chuście świetnie tę potrzebę zaspokaja. Maluch słyszy bicie serca, czuje ciepło ciała i zapach mamy, jest kołysany w rytm jej kroków - to daje mu ciągłość wrażeń z życia płodowego i działa uspokajająco. Maluch poznaje nowy dla niego świat z bezpiecznej perspektywy - ciepłego zakątka tuż przy ciele mamy.

Pragnienie niemowlęcia, aby być jak najbliżej mamy, to nie jest jakaś jego złośliwość, wyrachowanie, chęć zdominowania jej, ani w ogóle nic z tych rzeczy. To, że dziecko protestuje przeciwko samotnemu leżeniu w łóżeczku i zdecydowanie woli spędzać czas blisko przytulone do mamy, to po prostu świetnie działający instynkt samozachowawczy. Ludzkie niemowlę rodzi się bardzo zależne od opieki rodziców. Bez ich stałej pomocy i nadzoru maluch nie mógłby przeżyć. Instynkt więc każe mu domagać się stałej obecności mamy. Bliskość jej ciała i odczucie wtulenia w mamę są tym co najskuteczniej uspokaja dziecko i daje mu poczucie bezpieczeństwa.

Rodzice często pytają, czy nosząc dziecko w chuście nie przyzwyczają go do noszenia na rękach. Ja widzę ten problem zupełnie inaczej: zimna "tresura" dziecka, bez odpowiadania na jego instynktowne wołanie o bliskość, może w końcu przyzwyczaić malucha do NIE bycia noszonym... ze szkodą dla jego rozwoju emocjonalnego.

Nosząc malucha w chuście możemy łatwo odpowiadać na tę jego wrodzoną, instynktowną potrzebę bycia blisko. Noszenie w chuście jest zupełnie nieuciążliwe, wygodne, a wręcz bardzo przyjemne (nie tylko dla dziecka, ale i dla mamy - działa anty-baby-bluesowo!!!). Ręce od noszenia ciężkiego malucha dość szybko bolą, a w chuście można nosić nawet 15-kilogramowego malca - i to zupełnie wygodnie, przyjemnie i często.

Podczas noszenia w chuście rodzice mają naprawdę bliski kontakt z dzieckiem i dużo lepiej czują i rozumieją jego potrzeby niż wtedy, kiedy dziecko leży w oddaleniu, w łóżeczku. Wiedzą więc, kiedy maluch potrzebuje np. chwili zabawy na kocyku, mogą wyczuć kiedy chce mu się siusiu, jeść czy spać. Nosząc dziecko łatwiej je rozumiemy i czujemy kiedy tego noszenia potrzebuje, a kiedy nie.

Kinga Cherek